Εύα Αντωνοπούλου: Ο Μυστικός Γάμος

Details

Category: Ειδήσεις

Hits: 1745

Στο club των παντρεμένων βρίσκεται και επίσημα από χθες το μεσημέρι η Εύα Αντωνοπούλου. Η γνωστή δημοσιογράφος, ανέβηκε τα σκαλιά του Δημαρχείου μαζί με τον αγαπημένο της Παναγιώτη Αρκουμανέα στη Νέα Υόρκη! Το ζευγάρι που είναι μαζί εδώ και τρία χρόνια πήρε τη μεγάλη απόφαση και παντρεύτηκε ήρεμα και αθόρυβα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Αφορμή για το ταξίδι τους στάθηκαν κάποιες επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, αλλά τελικά αυτή η απόδρασή τους μετατράπηκε σε ένα ρομαντικό ταξίδι του μέλιτος.

Λίγο μετά το γάμο τους και ενώ ανέβασαν και οι δυο μια φωτογραφία στο twitter, την ώρα που ανταλλάσσουν ένα τρυφερό φιλί, άρχισαν να πέφτουν βροχή τα μηνύματα με τις ευχές των φίλων τους.

Πηγή: www.tlife.gr

Νυφικό Από Τα Επείγοντα!!!!

Details

Category: Ειδήσεις

Written by nantina

Hits: 2033

Συγκλονιστική είναι η ιστορία μια νύφης από την περιοχή Κεντ (Ουάσινγκτον)!!!! Ώρες πριν τον γάμο ανακάλυψε ότι το νυφικό της έχει κλαπεί από το αυτοκίνητο όπου το είχε αφήσει. Μέσα στην απόγνωση της κάλεσε τα επείγοντα (911) για να δηλώσει την κλοπή και να αναζητήσει άμεση βοήθεια. Η τηλεφωνήτρια στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής αποδείχτηκε πραγματικός σωτήρας.

Κατά την περιγραφή του νυφικού που της έκανε η νύφη για τα χαρακτηριστικά του στοιχεία, η τηλεφωνήτρια συνειδητοποίησε ότι το μέγεθος της ήταν ίδιο ακριβώς με το δικό της και έτσι, προσφέρθηκε να της δανείσει το δικό της και έτσι να «σώσει» την ημέρα του γάμου της. Έτσι ο γάμος έγινε χωρίς κανένα πρόβλημα.

Η πράξη της τηλεφωνήτριας από τα επείγοντα κέντρισε το ενδιαφέρον και δημοσιεύτηκε σε εθνικό δίκτυο.

Γυναικεία αλληλεγγύη!!!

Δείτε το βίντεο

Ο γαμος της κορης του τον βοηθησε να ανακαμψει απο εγκεφαλικο

Details

Category: Ειδήσεις

Hits: 2734

Μια αληθινή και συνάμα συγκινητική ιστορία εξελίχθηκε στην περιοχή Allentown της πολιτείας Pennsylvania, όταν ο πατέρας μιας μελλόνυμφης, έναν μήνα πριν από την ημέρα του γάμου της, είχε σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο.

Σας αφηγούμαστε την ιστορία της , όπως αυτή την εξιστόρησε στην Victoria Torres για λογαριασμό του περιοδικού Bridal Guide.

« Ήταν 1 Μαΐου , μια συνηθισμένη ημέρα στην δουλειά – ή έτσι πίστευα- μέχρι που είχα μια κλήση στο τηλέφωνο μου από συγγενικό πρόσωπο, λέγοντας μου ότι ο πατέρας μου (Walter Schupp, Jr.) είχε ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Αρχικά σοκαρίστηκα και σκέφτηκα….. μα είναι μόνο 47 ετών! Έφυγα αμέσως από την εργασία μου και πήγα να τον συναντήσω στο νοσοκομείο(Lehigh Valley Hospital-Cedar Crest) όπου τον είχαν μεταφέρει.

Μόλις τον αντίκρισα, δεν μπορούσε να μιλήσει, ούτε να κουνήσει τίποτε από ολόκληρη την δεξιά πλευρά του σώματος του. Ήταν πολύ δύσκολο και σοκαριστικό και δεν είχα την δύναμη ακόμα και να τον κοιτάζω. Οι γιατροί με ‘τράβηξαν’ στην άκρη και μου εξήγησαν ότι η κατάσταση του είναι πολύ κρίσιμη, ιδιαίτερα δε διότι μεσολάβησαν 6 ώρες από το επεισόδιο μέχρι να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.

Ολόκληρη η οικογένεια μου βρισκόμασταν απέναντι σε μια πολύ σημαντική απόφαση αλλαγής της ζωής μας.

Οι γιατροί μας πρότειναν 2 επιλογές: Τον αφήνετε με μηχανική υποστήριξη και παρακολουθούμε απλά την εξέλιξη του με άγνωστα αποτελέσματα(ακόμα και να παραμείνει φυτό για την υπόλοιπη ζωή του) ή δίνετε την άδεια στους γιατρούς να προχωρήσουν σε μια ιδιαίτερα υψηλού ρίσκου εγχείρηση. Επίσης μας επισήμαναν ότι, δεν θα είναι σίγουροι αν θα τα καταφέρει στην επέμβαση αλλά και ότι ακόμα και αν τα καταφέρει, δεν γνώριζαν το κατά πόσο θα τον βοηθούσε αυτή η επέμβαση.

Σε αυτό το χρονικό σημείο αισθάνθηκα ότι κρατούσα την ζωή του πατέρα μου στα χέρια μου και δεν ήξερα τι ήταν σωστό να κάνω. Ήξερα ότι σίγουρα δεν θα ήθελε να έχει μια ζωή σαν φυτό, αλλά παράλληλα φοβόμουν ότι αν πάθαινε κάτι κατά την επέμβαση, ουσιαστικά θα πέθαινε στα χέρια μου. Με κάτι τέτοιο να με βαραίνει , δεν θα μπορούσα να ζήσω. Με την βοήθεια των παππούδων μου, αποφασίσαμε να πούμε το ΟΚ στους γιατρούς για να προχωρήσουν στην επέμβαση, ευχόμενοι για το καλύτερο. Όλα γινόντουσαν τόσο βιαστικά που μόλις είχα μια μικρή ευκαιρία να τον αποχαιρετίσω στον διάδρομο που οι γιατροί τον οδηγούσαν στο χειρουργείο, πάντα με την σκέψη ότι πιθανών αυτή να ήταν η τελευταία φορά που βλέπει ο ένας τον άλλο.

Μετά από τις δύσκολές ώρες της νευρικής αναμονής, ο γιατρός ήρθε έξω και μας ανακοίνωσε ότι η επέμβαση έγινε κανονικά, αλλά ήταν πάρα πολύ νωρίς για συμπεράσματα. Δεν μπορούσε να μας δώσει πολλές απαντήσεις μιας και όπως μας εξηγούσε, όλοι οι ασθενείς με εγκεφαλικό δεν αντιδρούν το ίδιο μετά από επεμβάσεις και θα πρέπει να περιμένουμε.

Περνώντας οι ώρες και μετά από το μετεγχειρητικό κώμα άρχισε δειλά – δειλά να έχει μια επαφή με το περιβάλλον. Αρχικά με αναγνώρισε και μετά αναγνώρισε και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Βρισκόταν ακόμα με υποστήριξη αλλά μπορούσε να κινήσει λίγο την αριστερή του πλευρά. Η δεξιά του πλευρά δεν ανταποκρινόταν ακόμα, κάτι που ανησυχούσε πολύ τους γιατρούς, κάνοντας θέμα και για πιθανή μόνιμη ανικανότητα βάδισης.

Προσπαθούσα να μην θέτω ως θέμα συζήτησης τον γάμο, που ήδη ήταν ένα μόλις μήνα μακριά, τουλάχιστον όταν βρισκόμουν κοντά του, επειδή γνώριζα ότι θα ήταν κάτι που θα τον αναστατώσει. Πριν το εγκεφαλικό, πάντα συζητούσε για αυτό και δήλωνε το πόσο ενθουσιασμένος ήταν. Μια ημέρα, ένας συγγενής ξεκίνησε την συζήτηση για τον θέμα αυτό, ενώ καθόταν δίπλα στον πατέρα μου και ένα δάκρυ κύλισε από τα μάτια του, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό τα συναισθήματα του.

Μετά περίπου από μια εβδομάδα, του αφαίρεσαν την υποστήριξη του οξυγόνου και ένας φυσιοθεραπευτής ήρθε στο δωμάτιο για να δει αν μπορεί να μιλήσει και να περπατήσει. Δυστυχώς η πρόοδος ήταν ελάχιστη, αλλά δεν το έβαλε κάτω. Μερικές ημέρες αργότερα, μου τηλεφώνησαν και με ενημέρωσαν ότι θα πρέπει να τον μεταφέρουν σε μια μονάδα αποκατάστασης εγκεφαλικών τραυμάτων (Good Shepherd Rehabilitation). Ήμουν αγχώδης αλλά και ενθουσιασμένη που θα πήγαινε σε μια τέτοια κλινική που ίσως τον βοηθούσαν να μάθει να μιλάει και να περπατάει ξανά!

Ήταν κάτι πάρα πολύ δύσκολο αλλά με την βοήθεια του προσωπικού άρχισε σιγά σιγά να λέει ορισμένες λέξεις και ξεκίνησε να περπατάει με υποστήριξη (περιπατητή) λίγες ημέρες μόνο, πριν από τον γάμο μου. Αυτό πραγματικά ήταν ένα θαύμα. Από το να μην βρίσκετε καν εν ζωή, κατάφερε μέσα σε έναν μήνα μόνο, να περπατάει ξανά και να λέει έστω και λίγες κουβέντες!!!!!!

Παντρεύτηκα στις 8 Ιουνίου και δεν μπορούσα να μην είμαι περισσότερο ευτυχισμένη έχοντας τον πατέρα μου, δίπλα μου στον διάδρομο. Όλοι έπαθαν σοκ όταν τον είδαν να περπατάει δίπλα μου. Πιστεύω ακράδαντα ότι, η αποφασιστικότητα του πατέρα μου για να βαδίσει ξανά, πήγαζε από αυτή την στιγμή. Και με την δική του πίστη και την βοήθεια του προσωπικού του νοσοκομείου, έγινε πραγματικότητα. Το να περπατά, ήταν πολύ δύσκολο και νέο για αυτόν και κάθε βήμα τον εξουθένωνε.

Αντί για τον τυπικό χορό πατέρα και κόρης, διηγήθηκα σε όλους την ιστορία του και του τραγούδησα το "Through the Eyes of my Father." Δεν έμεινε ούτε ένα ζευγάρι μάτια στεγνό στον χώρο. Ήμουν τόσο ανακουφισμένη που ήταν ζωντανός και ενθουσιασμένη που όχι μόνο ‘βρέθηκε’ στον γάμο μου αλλά και το ότι περπατήσαμε μαζί στον διάδρομο. Από εκείνη την ημέρα συνεχίζει να βελτιώνεται.

Μπορεί τώρα να βαδίζει με μπαστούνι, να ανεβοκατεβαίνει σκάλες – με βοήθεια- και έχει ανακτήσει πολλές από τις ικανότητες του, συμπεριλαμβάνοντας και την ομιλία του. Ακόμα λαμβάνει βοήθεια από την κλινική αποκατάστασης, που με την βοήθεια του προσωπικού της έχει καθημερινή πρόοδο.»